Deze vrouw trouwde met een steenrijke man. Maar als hij sterft wacht haar een aangename verrassing.

De 68-jarige fransman Marcel Amphoux leefde zeer teruggetrokken als een kluizenaar zonder stromend water of elektriciteit. Dankzij zijn sobere levensstijl spaarde hij in de jaren een vermogen bij elkaar.

Daarnaast bezat hij stukken grond in de Alpen, bij Puy-Saint-Pierre, die hij van zijn ouders had geërfd. Tussen alle luxe-hotels was de waarde van de grond in de loop van de tijd tot miljoenen euro’s gestegen. Je zag het niet aan hem, maar Marcel was een zeer welvarend man. Om zijn rijkdom met anderen te delen bouwde hij op zijn grond huizen voor zijn vrienden en familie en liet hen daar wonen zonder huur te hoeven betalen. Marcel was niet zo in vrouwen geïnteresseerd, tot hij de 21 jaar jongere makelaar Sandrine Devillard uit Parijs leerde kennen. Vrienden en familie waarschuwden hem, ze dachten dat ze alleen op zijn geld uit was. De ontmoeting was ook geen toeval, zij had Marcel gekocht om delen grond van hem te kopen. Toen hij weigerde nodigde ze hem te eten uit. Ze vielen overal meteen op: een stijlvol geklede vrouw, die met een norse, haveloze oude man door de Alpen wandelt. Van buiten leek het alsof Sandrine alleen in zijn geld geïnteresseerd was. Maar Marcel kon het niets schelen, hij genoot van zijn leven. In 2011, een jaar later slechts, trouwden ze in de Hautes-Alpes in Zuidoost Frankrijk. Sandrine was gekwetst door de verdenkingen tegenover haar, maar na het huwelijk werd de twijfel nog groter.

Ze bleef in Parijs wonen, hij in zijn hut in de Alpen en ze zagen elkaar zelden. Een jaar ging voorbij tot het ongeluk: hij zat bij twee van Sandrine’s vrienden in de auto die een ongeluk kregen. Sandrine’s vrienden overleefden, maar haar man stierf. Het gonsde van de geruchten dat zij iets met het ongeluk te maken had. Ook al weende ze bittere tranen op de begrafenis, kort daarna zette de zijn vrienden en familie uit hun huizen. Maar toen dook opeens een ondertekend testament op. Marcel had al zijn hebben en houden kort voor zijn dood onder zijn vrienden en familie opgedeeld. De huizen werden aan de bewoners nagelaten, zijn geld en de rest van zijn bezittingen gingen naar zijn familie. Sandrine kreeg niets. Het leek erop alsof Marcel aan het eind toch iets had vermoed. Sandrine beweerde later dat de handtekening vals zou zijn en ging naar de rechtbank. Echter, meer dan vier jaar later kwam de definitieve uitspraak: de handtekening is authentiek. Sandrine druipt met lege handen af. Zoals het zo mooi heet: wie het laatst lacht, lacht het best.

Bekijk de beelden in de volgende video:

DEEL DIT VERDER MET JE VRIENDEN EN FAMILIE!
Reageren

Wat vind je hier nou van? Reageer hieronder.

Nog één artikel voordat je gaat?